Yıl 1983 bahar ayları... Daha bıyıkları yeni terlemiş bir lise son sınıf öğrencisiyim. Arkadaşlarım o delikanlılık ateşiyle bahara kapılmış kimi kız arkadaşıyla sinemada, kimi Yıldız Parkı’ nda, kimi Çello’ da... Benimse yüreğim sarı lacivert bir tribüne yanmış. Ders matematik herkes limit x giderken sonsuza diyor benim defterimde FB giderken Şampiyonluktan kupaya yazıyor. Fizikte alıyorum hızımı ½ at karenin, karesinde ki ikiye takıyorum. Kimya dersen H2O daki H'ın 2 sindeyim kolay değil 2 kupa birden alıyoruz.

Aslında finale gelirken biraz da şans yardım etmiş. Beşiktaş çift sarı kartlı Mehmet Ekşi’yi oynatmış hükmen mağlup sayılmış. Bize de günün moda şarkısı Komençero’ yu Beşiktaş’a uyarlamak kalmış. Final de Mersin’le oynuyoruz. İlk maçı 2-0 kazanmışız. Mersin’ deki maçı ise dersi kırmışız el radyosu ile radyo başında dinlemişiz. Almışız kupayı...

Yine bu zamanlar işte. Sonra yaz gelmiş. Fenerbahçe iki kupalı... Şenlik olmuş, şölen olmuş, bayram olmuş. Yer Sarı olmuş, Gök Lacivert. İstanbul sokakları bayraklar altında kalmış. Yazın sıcağından İstanbul Fenerbahçe bayraklarının gölgesine sığınmış. İstanbul nefes alırken Fenerbahçe olmuş, nefes verirken Fenerbahçe olmuş. Nereye baksan sarı lacivert formalı bir çocuk, bir delikanlı. Mahalle maçlarında çoğumuzun üstündeki orlon formalar gıcır gıcır. Belli son senenin malı...Öyle ya kolay değil iki kupalı forma bu...

Aynı heyecanı bir daha yaşarmıyız dedik ve yaşamak için 6 yıl bekledik ve 1989 geldi. Yine bir şenlik havasındaydık. Öyle ya kolay değil tam 103 gol atan Rıdvan’ lı, Oğuz’ lu bir rüya takımımız vardı. Üstelik finale gelmeden önce Ali Sami Yen’ de Galatasaray’ı 3-0 dan 4-3’le yenerken meşhur 100 yıllık tarihlerine yeni sayfalar eklemiştik. Finalde karşımızda Beşiktaş vardı ve her iki maçta da yenildik. İlk maçta ne kadar kötüysek ikinci maçta o kadar iyi oynamıştık. Son dakikaya kadar hep acaba dedik ama olmadı.

Arkasından bir 7 yıl daha bekledik. Bu sefer finalde Galatasaray vardı. İlk maçı 1-0 kaybetmiştik. İkinci maç Kadıköy’deydi. Aykut’un attığı golle 1-0 öndeydik ve maç uzatmaya gitti. Çok da iyi oynadığımız maçı uzatmada yediğimiz golle kaybettik. Mesele bir kupayı kaybetmek değildi. Yedi yıl önce Beşiktaş’ a da kaybetmiştik ama Rahmetli Antu/Fenerlist üyesi (Yula nickli) Öner Eskil’in çok sevdiğim ifadesiyle Ingiliz kutsal sahamızın kalbine paçavrayı saplamaya çalışmamıştı. Aslında o paçavrayı bizim yüreğimize saplanmaya çalışmıştı.

Sonra bu heyecanı 2001 yılına kadar tekrar bekledik. Yine öyle bahar aylarıydı yaşadıklarımız. Gençler internette chatleşirken, biz tutturmuştuk bir antu/fenerlist, “Hep Destek Tam Destek” felsefesi, yok istişare, yok çalışma grupları, havaalanı organizasyonları falan... Kocaman kocaman iş güç sahibi adamlar yeni bir heyecan kasırgasına kaptırıvermiştik kendimizi. Çünkü bizim ilk aşkımız da son aşkımız da Fenerbahçe’ ydi . O sene de finale gelene kadar Galatasaray’la yine traji komik bir maç oynamıştık. İlkin 1-0 mağlup duruma düşmüştük sonra 3-1 öne geçmiştik. Sonra 3-2 olmuş ardından 4-2. En son hakem koymuş noktayı 90+3 te Galatasaray lehine verdiği penaltıyla maç 4-4 bitmişti. İş penaltılara kalmış ve elemiştik Galatasaray’ ı... Ne tuhaf o maçtan aklımda kalan hep bir gülümseme, hiç heyecan hatırlamıyorum. Penaltılara kalsada ne kadar da eminmişim o gün, maçı alacağımıza. Finalde Gençlerbirliği çıktı karşımıza ve ilkin 1-0 öne geçtik sonra 2-1 mağlup duruma düştük. Maçın devamı tek kale geçti. Nihayet 2-2 yaptık ve maç uzatmalara gitti. Yine tek kale oynuyorduk ama olmadı. Penaltılarda kaptan Ogün ile Serhat’ ta kaçırınca kaybettik kupayı. Bu seferde tutturduk 19.07 Dünya Fenerbahçeliler günü diye...Bakıyorum da iyi de ettik hani...

Geçen sene ise bir Yoğurtçu Parkında yaşananlar kalmış aklımda bir de maç 4-1iken “Fenerbahçeeee Sen Çok Yaşaaaaa, Canım Fedaaaaa Olsun Sanaaaaa…” deyişlerimiz.

23 sene geçmiş o kupa sevincini tekrar yaşamayalı... Dile kolay tam 23 koca yıl...

Ve vakit artık gelmiştir değil mi? Mahalle maçlarında oynasınlar diye çocuklara iki kupalı forma almanın. Hem de son senenin gıcır gıcır...

Ali KUTAY